Wyższa Szkoła Nauk Społecznych w Warszawie
00-102 Warszawa
ul. Marszałkowska 115
(przy pl. Bankowym) www.pedagogium.pl
Biuro Informacji i Rekrutacji (I p.)
tel. / 48 22/ 338 98 98 informacja@pedagogium.pl
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
SPOŁECZNA SCENA PEDAGOGIUM
Na pytanie, kto to jest niewidomy?, odpowiedzią może być „człowiek, który nie widzi”. Jest jeszcze druga odpowiedź: „zamknij oczy i nie otwierając ich spróbuj znaleźć wyjście z pokoju”. Ta druga odpowiedź dostarcza bezpośredniego doświadczenia, wzbogaca wyobraźnię, porusza serce i duszę tak samo jak umysł. Taka jest w dużym uproszczeniu funkcja dramy.
B. Way „Drama w wychowaniu dzieci młodzieży”
Poprzez Scenę Społeczną Pedagogium chcemy rozmawiać o sprawach aktualnych i ważnych, uczyć się od siebie nawzajem, dowiedzieć się czegoś nowego o otaczającej nas rzeczywistości, a także rozwijać umiejętności, które przydatne są w realnym świecie.
SS została stworzona w 2006 przez zaangażowanych społecznie studentów i wykładowców naszej uczelni zainteresowanych wykorzystaniem metody dramy i interaktywnego teatru w edukacji, profilaktyce i resocjalizacji. Z czasem rozszerzyliśmy nasze działania organizując różne inicjatywy artystyczne mające wydźwięk społeczny.
Projekt S..
kreowanie świadomego podejmowania życia seksualnego
Adresaci:
„Projekt S..” jest przeznaczony dla uczniów ostatnich klas gimnazjalnych oraz licealistów.
Cel i idea projektu:
Głównym celem projektu jest porozmawianie z uczestnikami na temat związków, miłości i kształtowanie postawy świadomego, odpowiedzialnego podejmowania życia seksualnego.
Wszechobecność seksu i marketingowe traktowanie erotyki sprawiają że często intymne relacje seksualne i emocje się od siebie oddzielają, idą dwutorowo choć powinny iść razem. Podążając za słowami seksuologa, pedagoga profesora Zbigniewa Izdebskiego, że edukacja powinna obejmować nie tylko fizjologie i biologię ale też sprawy związane z rozwojem naszej osobowości i procesem komunikowania się i miłości stworzyliśmy projekt, który stwarza młodzieży przestrzeń do rozmowy o miłości, relacjach partnerskich uczy, że seks jest obszarem odpowiedzialności za siebie i drugą osobę oraz pokazuje zagrożenie związane z nieodpowiedzialnym podejmowaniem życia seksualnego. W trakcie zajęć chcemy także by młodzież nauczyła się rozpoznawać fałszywe stereotypy na temat seksu i dowiedziała się skąd czerpać rzetelną wiedzę związaną z seksem i antykoncepcją.
Jak pracujemy?
Zajęcia są prowadzone metodami warsztatowymi – zakładają użycie interaktywnych metod, fizyczne, emocjonalne i mentalne zaangażowanie uczestników, połączenie wykorzystania wiedzy uczestników z nowymi wiadomościami.
Projekt składa się z dwóch pięciogodzinnych spotkań warsztatowych
Główna metodą pracy jest drama.
Warsztat bazuje na historii Mateusza, Wioli i Domi – mających różne problemy uczniów liceum. Bohaterowie nie umieją rozmawiać na temat relacji i podejmują nie zawsze dobre decyzje. Okazuje się, że Domi jest w ciąży… Historia ma być punktem wyjścia do rozmowy na temat, miłości, związków, seksu.
Autorki projektu:
Anna Fomfara, Małgorzata Lachowska, Angelika Lipke, Katarzyna Ułłowicz (studentki Pedagogium)
W realizacji projektu poza autorkami bierze także udział Justyna Terechowicz
Opieka merytoryczna: mgr Maria Depta
WOLNOŚĆ WIKTORII
Adresaci
Projekt „Wolność Wiktorii” przeznaczony jest dla młodzieży w wieku 13-15 lat. Projekt jest dość elastyczny, dzięki czemu może być realizowany zarówno w Gimnazjach jak również w Ośrodkach Wychowawczych.
Cele i idee projektu
Głównym celem projektu jest pokazanie uczestnikom wszechobecności i fałszywości stereotypów dotyczących narkomanii, zapoznanie ich z wiadomościami teoretycznymi odnośnie skutków zażywania środków odurzających oraz kształtowaie asertywnych postaw wobec narkotyków.
Założeniem projektu jest uzmysłowienie młodzieży, iż każdy z nas może wplątać się w problem narkomanii bez względu na pochodzenie, status materialny, wiek. Projekt ma ukazać, iż często z błahych powodów można zacząć brać marnując swoje życie, popadając w nałóg i tracąc kontrolę nad wszystkim.
Jak pracujemy?
Projekt przewidziany jest dla grup liczących do 30 osób, realizowany w dwóch sesjach po około 2 godziny zegarowe.
Zajęcia prowadzone są metodami warsztatowymi – drama, teatr improwizowany i Teatr Forum - które pozwalają na pełne zaangażowanie uczestników, weryfikowanie ich wiedzy i uzupełnianie jej nowymi informacjami. Dzięki tym metodom każdy uczestnik może „wejść w opowiadaną historię i poczuć ją”.
Cały projekt bazuje na historii nastolatki – Wiktorii, której życie jest spokojne i (do czasu) pozbawione większych problemów. Presja wywierana przez ojca na coraz wyższe osiągnięcia szkolne, ograniczanie możliwości rozwijania pasji, jaką jest graffiti oraz planowanie życia prywatnego prowadzą do chęci stania się „wolną” poprzez sięgnięcie po dragi.
Sesja I
- Zapoznanie grupy z przyjaciółmi Wiktorii – praca w oparciu o stymulatory tj. pudełku z rzeczami należącymi do głównej bohaterki; prezentacja rzeczy oraz próba stworzenia historii Wiki.
- Losowy podział uczestników na grupy - przygotowanie na podstawie wybranych stymulatorów prawdopodobnych scenek z życia głównej bohaterki.
- Prezentacja, omówienie improwizacji
- Dyskusja o „wolności” jaką dają narkotyki oraz realnym zagrożeniu jakie za sobą niosą.
Sesja II
Uczniowie biorą udział w Teatrze Forum - przedstawieniu teatralnym ukazującym „prawdziwą historię Wiktorii”. Teatr Forum daje uczestnikom szansę wejścia na scenę zmierzenia się z problemami głównej bohaterki i wypróbowywania różnych sposobów rozwiązania konfliktów, z którymi się borykała. Projekt kończy się dyskusją nad historią Wiktorii, problemami nastolatków i sposobach ich rozwiązywania.
W przygotowanie i realizację projektu zaangażowali się:
Cwalina Małgorzata, Dobrogojski Marek, Elert Anna, Floriańczyk Magdalena, Gawenda Adriana, Grochowska Anna, Gruszczyńska Magdalena, Ilcewicz Rafał, Sutkowska Diana
Opieka merytoryczna:
mgr Maria Depta
Projekt „Wolność Wiktorii” zyskał patronat Stowarzyszenia MONAR.
Zrealizowany został w latach 2007-2008.
MILCZ JAK DO MNIE MÓWISZ
dramowy projekt dotyczący komunikacji
Adresaci:
Projekt adresowany jest do młodzieży w wieku ponadgimnazjalnym.
Cel i idea projektu:
Wiele nieporozumień w relacjach międzyludzkich jest wynikiem złej komunikacji - to prawda znana nie od dziś. Niewłaściwe odczytanie intencji z jednej strony, skryte oczekiwania z drugiej, oto trudności, których doświadcza każdy z nas w codziennych rozmowach. W celu pełniejszego poznania istoty komunikacji warto zastanowić się nad procesami i mechanizmami, które leżą u podłoża każdej relacji.
W zrozumieniu tego ma posłużyć stworzony przez nas projekt „Milcz jak do mnie mówisz”.
Zasadniczym celem projektu jest przekazanie wiedzy teoretycznej z zakresu komunikacji interpersonalnej oraz kształtowanie podstawowych umiejętności społecznych uczniów takich jak:
- Praca w grupie;
- Budowania pozytywnych relacji, wolnych od agresji;
- Rozwiązywania konfliktów bez użycia przemocy;
- Podejmowania decyzji i brania za nie odpowiedzialności;
- Akceptacja odmienności.
Ponadto celem projektu jest rozwijanie następujących umiejętności intelektualnych uczestników:
- Ekspresja werbalna, zdolności aktywnego słuchania, dyskusji, konstruowania argumentów;
- Zbierania i przetwarzania informacji pochodzących z różnych źródeł, rozpoznania stereotypów, uprzedzeń oraz przeciwdziałania dyskryminacji.
Jak pracujemy?
Projekt przewidziany jest każdorazowo dla jednej klasy (około 25 osób). Każda z klas, biorąca udział w projekcie uczestniczy w dwóch sesjach obejmujących 2,5 godziny zegarowe.
SESJA I
1. Interaktywny warsztat na temat komunikacji interpersonalnej, podczas którego poruszone są m.in. następujące zagadnienia:
- Pojęcie komunikacji interpersonalnej
- Komunikacja niewerbalna
- Bariery komunikacyjne
- Sposoby rozwiązywania konfliktów
2. Warsztat prowadzony metodą dramy.
Uczestnikom zostanie zaprezentowana torba nastoletniej Olgi, w której znajdują się przedmioty, z których wypływa pewna historia. Podczas warsztatów uczniowie poznają historię maturzystki oraz analizują problemy, z którymi się borykała. Badając przedstawiony materiał, a także tworząc krótkie improwizacje próbują dowiedzieć się czegoś więcej o bohaterach i ich postawach. Dzięki wykorzystaniu techniki dramy uczniowie mają możliwość stworzenia własnej wersji historii Olgi i tym samym lepszego zrozumienia problemu.
SESJA II
Teatr Forum
Uczniowie biorą udział w interaktywnym przedstawieniu teatralnym prezentującym ‘prawdziwą historię Olgi’. Mają możliwość wejścia na scenę zmierzenia się z problemami głównej bohaterki i wypróbowywania różnych metod rozwiązań konfliktów, z którymi się borykała. Program kończy się refleksją nad historią Olgi, a także dyskusją dotyczącą możliwości unikania i rozwiązywania konfliktów w rodzinie oraz szkole.
W przygotowaniu i realizacji projektu wzięli udział: Marzena Besztarda, Agnieszka Bogucka, Anna Bylicka, Klaudia Chudowolska, Diana Jeż, Justyna Klimek, Joanna Kołodziejczyk, Sonia Kasperowicz, Marta Kazimierczuk, Diana Kubiak, Klaudia Lewandowska, Joanna Nitka, Małgosia Potoczek, Marta Matuszewska, Mariusz Truba, Monika żerańska
Opieka merytoryczna: mgr Maria Depta, mgr Michał Pozdał
Projekt „Milcz jak do mnie mówisz” realizowany był w latach 2006-2007.
Spotkania z praktyką
Spotkania z praktyką to projekt adresowany do studentów Pedagogium zainteresowanych wykorzystaniem dramy w edukacji, profilaktyce i resocjalizacji. Celem projektu jest szeroko rozumiany rozwój studentów jako prowadzących. Cel ten realizowany jest poprzez cykl spotkań - wykładów i warsztatów z praktykami pracującymi na polu edukacji, profilaktyki i resocjalizacji. Spotkania z praktyką to także próba stworzenia przestrzeni do wymiany pomysłów, a także własnych doświadczeń studentów z pracy z różnymi grupami odbiorców.