Sztuka, która może wzruszać

Tomasz Siniew: Skąd pomysł na przedstawienie, w którym scenariusz tak naprawdę napisało życie, a w którym grają bezdomni?

Maria Lewandowska: Jeden z naszych studentów, Grzegorz Ciach, przyprowadził do Pedagogium grupę bezdomnych, którzy chcieli „pobawić się w teatr, spróbować działalności twórczej, artystycznej, sprawdzić swoje możliwości. Mieli potrzebę opowiedzenia o swoim życiu. Chcieli, by ludzie dowiedzieli się, że nie są degeneratami, anonimowymi „biedakami” nad którymi należy się litować, dziwadłami. Razem z panią Mariolą Konopczyńską spotykałyśmy się z naszymi gośćmi wielokrotnie, powstało kilkadziesiąt godzin nagrań, na których rozmawiamy, kłócimy się, snujemy opowieści.. Szukaliśmy sposobu na stworzenie scenariusza z pogranicza dokumentu i fabuły. Trzeba było uwzględniać oczekiwania poszczególnych osób, ich potrzebę dramatu i groteski, powagi i komizmu, rzeczywiste realia ich życia i fantazję. Na podstawie tego, co powiedzieli, napisałam tekst. Teraz trwają próby – Mariola reżyseruje, starając się wydobyć wszystkie ukryte możliwości uczestników. Tekst nabiera barw i życia, zmienia się i przekształca zgodnie z potrzebami. Pracujemy, ale także dobrze się bawimy.

T.S.: Bezdomni – aktorami. Nie uważa tego pani za cel nie do osiągnięcia?

M.L.: Oni doskonale wiedzą o tym, że nie są aktorami! Chcą coś z siebie wydobyć, powiedzieć to, co dla nich ważne.

T.S.: Jaki jest cel tej sztuki?

M.L.: Wydaje mi się, że głównym celem tego dramatu jest opowiedzieć o ludzkich losach i obalić stereotypy. Dać „domnym” coś do przemyślenia. Przed tym projektem zrobiłam drobną ankietę z jednym pytaniem – „Bezdomny chce pogadać; o co byś go zapytał?” Inteligentni, kulturalni i wykształceni ludzie mówili – „a po co ja mam z nim rozmawiać? To nie jest ciekawe, pewnie pił za dużo!”. Z góry uważali bezdomnych za jakąś bezkształtną, jednolitą masę. Tymczasem nasi przyjaciele to indywidualności – żywi, inteligentni, myślący ludzie, bez żadnego poklepywania się po ramieniu! Bardzo różniący się od siebie. Chciałam więc „domnych” zaskoczyć, pokazać, że nie można w tym wypadku ufać stereotypom

T.S.: Czy teatr twórczy, resocjalizacyjny przyciągnie widzów do sceny Pedagogium?

M.L.: Zależy jaką widownię. Jeżeli chodzi o studentów Pedagogium – to pewnie tak. Jest także grono sympatyków WSNS, ale także „znajomych królika”, którzy zobaczą spektakl. Byłoby fajnie dotrzeć do szerszych kręgów odbiorców tej sztuki.

T.S.: Co stanie się z tą grupą po zagraniu jednego spektaklu?

M.L.: To nie musi być ostatnia sztuka wystawiana przez tę grupę, nic nie stoi na przeszkodzie, by po premierze ta zabawa trwała nadal!

'PRZY STOLE'

Spektakl 'Przy Stole' został napisany przez Studentów III semestru studiów stacjonarnych, w czasie zajęć na Warszatatach literackich.

Opiekę merytoryczną nad scenariuszem przejęła Pani mgr Maria Lewandowska, reżyserską Pani mgr Mariola Daszkiewicz-Konopczyńska.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć

'PIERŚCIONEK Z PEREŁKĄ'

Spektakl 'Pierścionek z perełką' powstał w 2008 roku.

Scenariusz napisała Pani mgr Maria Lewandowska.

Sztukę wyreżyserowała Pani mgr Mariola Daszkiewicz-Konopczyńska.

W spektaklu zagrali studenci III roku studiów PEDAGOGIUM WSNS.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć

'PRZERWANA LEKCJA MUZYKI'

Spektakl przedstawia  powikłane  historie  młodych kobiet, które,  nie  radząc  sobie w  wyznaczonych  przez społeczeństwo  ramach, znalazły się  w  szpitalu psychiatrycznym.

Opowieść  o  nich,  stworzona  na  motywach  książki  Susany  Kaysen osadzona  jest wprawdzie  w  konkretnym miejscu  i  czasie,  ale  w  naszym odczuciu,  wykracza  poza historyczne  realia  i  odwołuje się do  uniwersalnych dylematów ludzkiego  losu.
 

OBSADA:

Lisa - Anna    Dziadyk             
Susana – Marta    Matuszewska

Toby - Filip  Konopczyński  (UW)
Daisy - Kamilla    Gutkowska

John - Piotr  Wrzesień         
Georgina – Sylwia    Wacławek 
Polly  –        Anna    Bylicka

Dr   Wick - Anna    Cichecka
Cynthia - Anna    Szymańska                         

Siostra Valerie - Jagoda   Leszczyńska
Janet   - Mirela    Słowikowska

Siostra Margie - Monika   Żerańska

reżyseria - Mariola Daszkiewicz - Konopczyńska,
opieka literacka - Maria Lewandowska
światło - Krzysztof Jędral  
scenografia,  kostiumy, charakteryzacja - Joanna Wajdenfeld,
piosenki   Boba  Dylana

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć

'GWIAZDA'

Spektakl "Gwiazda' został napisany przez Studentów III semestru studiów stacjonarnych, w czasie zajęć na Warszatatach literackich.

Opiekę merytoryczną nad scenariuszem przejęła Pani mgr Maria Lewandowska, reżyserską Pani mgr Mariola Daszkiewicz-Konopczyńska.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć

'SERENADA'

'Serenada' to groteska w jednym akcie, napisana w 1977 roku. Wyszła spod pióra dramatopisarza i prozaika Sławomira Mrożka. Fabuła sztuki jest dość prosta, przy tym jednak nie traci na swojej aktualności, bowiem dotyczy zwykłych ludzkich namiętności.

Miejsc akcji:

• kurnik
   

Bohaterowie:

• trzy kury: Blonda, Bruna i Ruda
• kogut
• list

Na parterze kurnika mieszkają kury, na piętrze Kogut. Ten ostatni jako "pan i władca" czuwa nad bezpieczeństwem kur.

Pewnego wieczoru ciszę w kurniku zakłóca dobiegająca z oddali muzyka - romantyczna serenada w wykonaniu wiolonczelisty Lisa.

I tu rozpoczyna się zabawna gra w podchody...

 Lis, filozof, dżentelmen i podrywacz, wabi, kusi i nęci prostoduszne kury, próbując swoim urokiem oczarować każdą z nich i podstępem wywabić z kurnika.

Czy chytrość Lisa uśpi czujność Koguta?

Czy naiwne kury padną ofiarą wyszukanej lisiej filozofii?

Odpowiedź można było uzyskać oglądając spektakl na deskach SCENY PEDAGOGIUM.

Możemy tylko napisać, że zabawa była "przednia".

W głównych bohaterów wcielili się studenci Uczleni.

reżyserią zajęłą się nasza wspaniała aktorka i reżyserka Pani mgr Mariola Daszkiewicz-Konopczyńska.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć: