UCZELNIA
OGŁOSZENIA
STUDIA
STUDENT
REKRUTACJA 2010/2011
STUDIA PODYPLOMOWE
DYPLOMOWANIE
STYPENDIA
PRACOWNICY
SCENA PEDAGOGIUM
SPORT PEDAGOGIUM
WYDAWNICTWO
WYDARZENIA
SŁOWNIK POJĘĆ
SEKCJA PEDAGOGIKI
RESOCJALIZACYJNEJ
KOMITETU NAUK
PEDAGOGICZNYCH PAN
MEDIA
Pedagogium - Wyższa Szkoła Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie
00-102 Warszawa
ul. Marszałkowska 115
(przy pl. Bankowym)
www.pedagogium.pl
Biuro Informacji i Rekrutacji (I p.)
tel. / 48 22/ 338 98 98
informacja@pedagogium.pl
KIERUNEK: PEDAGOGIKA
Wyższe zawodowe studia pedagogiczne w zakresie specjalności resocjalizacja społecznie nieprzystosowanych, realizowane w Pedagogium - Wyższej Szkole Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie, przygotowują studentów do pracy na rzecz jednostek, rodzin, środowisk i grup społecznych, wykazujących syndrom nieprzystosowania społecznego i potrzebujących różnorodnych form wsparcia wychowawczego, profilaktycznego, terapeutycznego lub resocjalizacyjnego.
Absolwent wyższych studiów zawodowych, realizowanych w Pedagogium - Wyższej Szkole Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie, ma z założenia rozumieć i akceptować systemowe podejście do problemów wychowawczych, profilaktycznych i resocjalizacyjnych. Ponadto powinien widzieć konieczność stosowania oddziaływań zintegrowanych i wielowymiarowych, ukierunkowanych na dobro ogółu i dobro jednostki oraz posiąść niezbędne umiejętności warsztatowe, aby te cele realnie osiągać. Absolwent powinien także posiadać rozbudzoną motywację do dalszego rozwoju zawodowego i osobistego.
- umiejętność stosowania w praktyce pedagogicznej Techniki Kreatywności Interpersonalnej (TKI);
- umiejętność stosowania w praktyce pedagogicznej Techniki Kreatywności Plastycznej (TKP);
- umiejętność stosowania w praktyce pedagogicznej Techniki Kreatywności Muzycznej (TKM)
jako technik składających się na Metodę Teatru Resocjalizacyjnego (MTR) oraz:
- umiejętność stosowania w praktyce pedagogicznej Techniki Kreatywności Fizyczno-Ruchowej (TKF);
- umiejętność stosowania w praktyce pedagogicznej Techniki Kreatywności Kooperatywnej (TKK)
jako technik składających się na Metodę Resocjalizacji przez Sport (MRS).
- organizowania zespołów zadaniowych w zakresie poszczególnych technik:
- zespołu aktorskiego (TKI);
- zespołu plastyczno-scenograficznego (TKP);
- zespołu muzyczno-aranżacyjnego (TKM);
- składających się na Metodę Teatru Resocjalizacyjnego (MTR), oraz :
zespołu zawodników (TKF);
- zespołu trenersko-organizacyjnego (TKK), w metodzie Resocjalizacji przez Sport (MRS);
ponadto:
- diagnozowania predyspozycji i umiejętności; diagnozowania talentów;
- przydzielania zadań i organizowanie pracy zespołu;
- rozwiązywania sytuacji konfliktowych i modyfikacji zadań;
- oceniania cząstkowych efektów pracy;
- łączenia efektów poszczególnych technik w spójną całość;
- diagnozowania postaw uczestników w trakcie realizacji efektów cząstkowych;
- organizowania pracy i kooperacji zespołów zadaniowych w trakcie realizacji łącznej;
- organizowania prezentacji zewnętrznych (otwartych dla publiczności);
- diagnozowania efektów pedagogicznych i społecznych;
- opisywania uzyskanych efektów i prognozowania tendencji;
- opracowywania autorskich scenariuszy i programów profilaktycznych i resocjalizacyjnych.
Powyższe techniki i metody z zakresu profilaktycznej i resocjalizacyjnej pracy kulturotechnicznej, stanowić będą podstawowy moduł wykształcenia
praktycznego naszych absolwentów. Przede wszystkim jednak, absolwenci uzyskają wiedzę teoretyczną, między innymi z zakresu: pedagogiki, psychologii, socjologii, filozofii, polityki społecznej, prawa, która pozwoli im na względnie komplementarny ogląd rzeczywistości, zarówno w jej wymiarze teoretycznym jak i praktycznym. Nasz absolwent, winien być etycznym profesjonalistą, zorientowanym na potrzeby drugiego człowieka, gotowym nieść mu pomoc i umożliwiać wielowymiarowy rozwój.
stawiania diagnozy dotyczącej przyczyn określonych zaburzeń w przystosowaniu społecznym oraz na tej podstawie stawiania trafnych prognoz pedagogicznych;
doprecyzowania określonych form i metod pracy profilaktycznej lub resocjalizacyjno-korekcyjnej, oraz prowadzenia oddziaływań metodycznych w celu optymalizacji efektów wychowawczych i społecznych; tworzenia i prowadzenia rozmaitych form metodyczno-organizacyjnych, przede wszystkim z zakresu metod pracy kulturotechnicznej, umożliwiających lub wspierających pracę wychowawczą, profilaktyczną lub resocjalizacyjną; wspierania jednostek, rodziny, środowisk, grup społecznych w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i społecznych;
włączania się w istniejące lub tworzenia własnych projektów i programów profilaktycznych, terapeutycznych lub resocjalizacyjnych (z zakresu uzyskanych na studiach umiejętności i kompetencji warsztatowych), zarówno w instytucjach opiekuńczo-wychowawczych, resocjalizacyjnych jak i środowisku otwartym; nawiązywania współpracy z rodzinami, środowiskami samorządowymi, sądami, szkołami, placówkami opiekuńczo-wychowawczy mi itp. w celu optymalizacji realizowanego procesu wychowawczego;
- skutecznego, opartego na podstawach naukowych i jednocześnie etycznego działania na rzecz jednostek, grup i środowisk społecznych, wymagających wsparcia specjałistyczno- pedagogicznego;
- kreatywności i otwartości w kontaktach interpersonalnych;
- umiejętności nawiązywania, organizowania i podtrzymywania współpracy międzynarodowej z zakresu wychowania i edukacji, dzięki własnym kompetencjom merytorycznym i językowym;
- umiejętności zorganizowania współpracy i kreowania solidaryzmu społecznego w środowiskach społeczności lokalnej;
- moralnego, opartego na zasadach etyki społecznej, sposobu działania i postępowania, oraz unikania działań, zachowań i postaw relatywistycznych;
- urzeczywistniania hasła: rozumna tolerancja wobec odmienności.
Z tego typu umiejętności i kompetencji, wyrasta zasadnicza cecha profilu sylwetki absolwenta, jaką jest umiejętność spełniania kreatywnej i kulturotwórczej roli w środowisku lokalnym. Można tu mówić o potrójnej roli: po pierwsze, ma to być rola profesjonalisty, potrafiącego postawić trafną diagnozę zjawiska, kreującego właściwą prognozę oraz prowadzącego skuteczną, zakończoną sukcesem pedagogicznym i społecznym terapię. Po drugie, ma to być rola animatora społecznej i wychowawczej integracji środowiskowej, a więc współistnienia i kooperacji rozmaitych środowisk, w tym środowiska marginesu społecznego. Rola ta, ma urzeczywistniać zasadę rozumnej tolerancji wobec odmienności. Po trzecie wreszcie, dzięki uzyskanym kompetencjom i umiejętnościom z zakresu pracy kulturotechnicznej, nasz absolwent może inicjować i kreować nowe formy środowiskowej działalności kulturalnej sportowej i społecznej, przynoszące jednocześnie efekty profilaktyczne i wychowawcze.
Absolwent Szkoły, ma postrzegać środowisko w którym działa w perspektywie dalekiej od partykularyzmu i konformizmu i przede wszystkim kreować tendencje rozwojowe jednostek i środowisk społecznych. Ta umiejętność szerszego i rozwojowego widzenia problemów wychowawczych na tle środowisk i społeczności lokalnych, stanowić ma wyróżniającą cechę sylwetki oraz osobowości społecznej, wykształconego w szkole pedagoga.