TEATR  RESOCJALIZACYJNY „Scena Coda” - Podstawy oddziaływań resocjalizacji przez działalność teatralną są oparte na kanonach teorii dramy, psychodramy i socjodramy, choć żadna z tych metod nie występuje w czystej formie, a ich elementy stanowią wyłącznie uzupełnienie formuły teatru resocjalizacyjnego.  Metoda teatru resocjalizacyjnego w założeniach zbliża się do drama terapii. Zasadnicza różnica polega na tym, że drama terapia jest działalnością teatralną  opierającą się przed wszystkim na improwizacji. Jeśli występuje w formie gotowej propozycji teatralnej, czyli działalności opartej na opracowanym scenariuszu, to odgrywane przez jej uczestników role mają inny charakter, przebieg i dynamikę. Ich kreowanie nie jest ponadto wzmacniane przez osoby kooperujące z aktorami zmagającymi się z fragmentami własnych życiorysów. Zasadnicza różnica między drama terapią a metodą teatru resocjalizacyjnego  polega na celowości obu metod. Celem  drama terapii jest bliższe poznanie siebie przez ujawnianie i wyrażanie własnych uczuć  oraz poszerzanie  świadomości „ja” i trenowanie własnej ekspresji. Natomiast cel metody teatru resocjalizacyjnego stanowi konstruowanie  ram nowych parametrów tożsamości wychowanków nieprzystosowanych społecznie  Metoda  teatru resocjalizacyjnego w wymiarze praktycznym korzysta z procedur metodycznych  twórczego wychowania resocjalizacyjnego, a więc określonych sposobów postępowania. Obejmuje następujące procedury technik kreatywności:

• emocjonalnej,
• motywacyjnej,
• percepcyjnej,
• pamięciowej,
• myślenia,
• wyobrażeniowej,
• interpersonalnej,
• kooperatywnej.

    Wymienione techniki występują w rozmaitych  konstelacjach i układach zadaniowych realizowanych w trakcie oddziaływań resocjalizacyjno - teatralnych. Dlatego też nie można wyodrębnić czy wypreparować poszczególnych technik metodycznych z całościowego repertuaru tego typu działalności. Techniki te występują z innymi określonymi sposobami postępowania składają się na całość przedsięwzięcia.